در دل دشتهای سوزان فارس، عشایر قشقایی هنوز بوی غیرت و آزادگی میدهند.
مردی از ایل، ریشسپید اما چشمانش برق آذر دارد، تفنگ برنو را بر دوش گرفته، همان تفنگی که میراث پدران سلحشور اوست.
وزش باد، گردوخاک را میرقصاند و در آن هیاهوی طبیعت، پهپاد دشمن چون مار زهرآگین در آسمان پیچ میخورد. اما دل قشقایی آرام است، چون ریشه در خاک و ایمان دارد.
او آهسته نفس میگیرد، قامتش راست چون سرو، نگاهش تیز چون باز شکاری. ماشه را میفشارد و صدای غرّش برنو در کوه میپیچد، گویی خود تاریخ فریاد میزند.
پهپاد دودآلود در هوا میلرزد و فرو میافتد، زمین دوباره امن میشود، خاک ایل از چنگ دشمن رها.
یال اسبها در باد میرقصند، زنان ایل با شالهای رنگین فریاد شادی سر میدهند، بچهها به دور آتش میچرخند، دفها به نغمه درمیآیند.
اما در نگاه آن مرد، شعله حماسه زندهتر است؛ میداند که این نبرد، فقط برای خاک نیست، برای دلهاست، برای نام و نان و آبرو.
قشقایی هنوز همان است؛ آزاد، نجیب و آمادهی جانفشانی در لحظه خطر.
از دل گلوله و دود، ترانه افتخار میروید.
هرچند گذر زمان، فرسایش را بر کوهها بنویسد، یاد پهلوانان ایل هرگز از خاطر وطن پاک نخواهد شد.
#دلنوشته_عشایر_ایران
✅ عشایر نیوز
https://eitaa.com/ashayernews
كانال رسمی اطلاع رسانی اداره کل امور عشایر فارس:
https://eitaa.com/ashayerfars
🏕🏕🏕🏕🏕🏕🏕🏕🏕🏕🏕